Maç aslında tribünlerin o muazzam coşkusuyla, adeta bir şölen havasında başladı. Sahaya atılan meşaleler nedeniyle oyunun hemen başında durması, Antalya’daki Konyaspor inancının ve ateşinin bir göstergesiydi. Nitekim 6. dakikada Gonçalves’in harika pasıyla Bardhi kaleciyle karşı karşıya kaldığında, heyecandan nefeslerimizi tutmuştuk. Orada tabelayı değiştirebilseydik, bambaşka bir senaryoyu konuşuyor olabilirdik.

İlk yarıda Trabzonspor’un Onuachu ile bulduğu golle soyunma odasına 1-0 geride girdik ama pes etmedik. İkinci yarıya adeta fırtına gibi başlayan, organize olan ve rakibi sahasına hapseden bir Konyaspor vardı. Nitekim 50. dakikada Muleka’nın skoru eşitleyen golü, Konya’da ve Antalya tribünlerinde adeta bir bayram havası estirdi: 1-1! İşte bu gol, kupanın kulbuna yeniden yapıştığımız anı simgeliyordu.

Maçın Kırılma Noktası: 58. Dakika

Futbol, ne yazık ki anlık saliselerle kaderin değiştiği bir oyun. Beraberlik golünden sadece 8 dakika sonra, 58. dakikada kazandığımız penaltı atışı maçı koparma şansımızdı. Topun başına geçen Enis Bardhi’nin vuruşunda meşin yuvarlak auta çıkarken, aslında sadece bir penaltı kaçmadı; oyunun tüm psikolojik üstünlüğü de o an yön değiştirdi. Bu seviyedeki finallerde yakaladığınız bu fırsatları cömertçe harcadığınızda, faturası ağır oluyor. Nitekim Trabzonspor, 79. dakikada yine Onuachu’nun ayağından bulduğu penaltı golüyle maçı 2-1’e getirdi ve kupaya uzanan taraf oldu.

Tarihe Geçme Şansını Kaçırdık Ama...

Eğer bu kupayı kazanabilseydik, tarihimizdeki ikinci Türkiye Kupası şampiyonluğunu ilan edecek ve o şanlı 16 takımlık listede yerimizi sağlamlaştıracaktık. Bu sonuçla birlikte Trabzonspor kupa sayısını 10’a yükseltirken, Beşiktaş da dolaylı olarak Avrupa Ligi biletini cebine koymuş oldu. Biz ise Konya’ya büyük bir gurur ama bir o kadar da büyük bir hüzünle dönüyoruz.

Son düdük çaldığında sahada üzüntüden kahrolan futbolcularımıza, teknik heyetimize ve Antalya’yı adeta Konya’nın bir mahallesi gibi dolduran o cefakar yeşil-beyazlı taraftara tek bir sözümüz var: Canınız sağ olsun!

Bahadır’ın kalesindeki devleşen mücadelesi, Adil ve Nagalo’nun arkadaki direnci, Muleka’nın gol arzusu bu takımın bu kupayı ne kadar istediğinin en büyük kanıtıydı. Bugün kupa müzemize gelmedi belki ama Konyaspor’un bu onurlu duruşu ve pes etmeyen kimliği, gelecekte kazanılacak daha büyük zaferlerin habercisidir.

Başın dik kalsın Konyaspor, bu şehir seninle gurur duyuyor!

İLK 11'LER

Trabzonspor: Onana, Pina, Nwaiwu, Savic, Mustafa Eskihellaç, Folcarelli, Oulai, Muçi, Zubkov, Augusto, Onuachu.

Konyaspor: Bahadır, Uğurcan, Adil, Nagalo, Berkan, Marko, Melih, Deniz, Bardhi, Diogo, Muleka.