Futbolun sadece sahada oynanan, 22 kişinin bir topun peşinden koştuğu masum bir oyun olduğuna inananların saf dille avunduğu günler çoktan geride kaldı. Dün gece yeşil sahada yaşananlar, spor tarihine kara bir leke olarak geçmekle kalmadı; küresel futbol endüstrisinin kapalı kapılar ardında nasıl bir senaryo yazdığını da gözler önüne serdi. Mısır, hakkıyla, teriyle ve yüreğiyle oynadığı maçta sadece rakibine değil, doğrudan FIFA’nın görünmez eline mağlup oldu.
Maçın ilk düdüğünden itibaren sahada futbol kuralları değil, "Arjantin’i bir üst tura taşıma kılavuzu" uygulandı. Mısır’ın tertemiz atakları haksız faul düdükleriyle kesilirken, Arjantinli oyuncuların sertliklerine göz yuman bir yönetim izledik. Ceza sahası içinde Mısır’ın net penaltısı VAR odasının derin sessizliğine gömülürken, Arjantin lehine icat edilen o hayali penaltı, adaletin can çekiştiği an oldu. Mısır’ın hakkı, milyonların gözü önünde, canlı yayında açık bir hileyle gasp edildi.
Peki, neden Mısır değil de Arjantin? Çünkü endüstriyel futbol, reyting ister; satılacak formalar, parlatılacak ikonlar ve küresel pazarda izlenecek "büyük hikayeler" talep eder. Mısır’ın alnının teri, bu devasa finansal makinenin dişlileri arasında önemsiz bir teferruattı sadece. FIFA, kupanın popülaritesini ve sponsorların neşesini riske atmayacak kadar pragmatik bir şirket olduğunu bir kez daha kanıtladı.
Tiyatro önceden yazılmıştı, dün gece sadece figüranlar ve başroller sahne aldı. Mısır teknik ekibinin her fırsatta Filistin vurgusu yapması, Filistin bayrağı açması ve soykırımı böyle büyük bir organizasyonda dile getirmesi de tuzu biberi oldu. Arjantin Devlet Başkanı Javier Milei başında kipayla ağlama duvarı önünde ağlarken poz verdi. Messi de aynı şekilde başında kipayla ağlama duvarı önünde poz verdi.
Sosyal Medya Yıkıldı!
Yapılan sahtekarlığı paylaşan tüm videolara FIFA telif atıp kaldırttı. Nereye kadar gizleyeceksiniz kuklalığınızı? FIFA Wolrd Cup Facebook sayfasında paylaşılan Messi görseline 750 binden fazla kızgın surat emojisi atıldı. Messi, bir futbol kahramanı ve efsanesi haline getirilmeye çalışılırken, tüm dünyanın nefretini kazanan bir figüre dönüştü.
Ancak bu organize haksızlığa karşı sabaha kadar öfkelenen, sokaklara dökülen, televizyon karşısında kahrolan kitleleri görünce durup düşünmek gerekiyor. Bir düdükle adaletin yok edildiği, milyarlarca dolarlık bu kirli çark, neden bizi bu kadar esir alıyor?
Asıl mevzu Arjantin’in kendisini "dünyanın en siyonist başkanı" olarak tanımlayan devlet başkanının yer altı ve yer üstü zenginliklerini koşulsuz şartsız İsrail’e peşkeş çekmesi. Olası yeni bir Yahudi sürgünü halinde üç yüz bin israilliye yer vermek için hektarlarca ormanı yakması ve yeri hazırlaması. Bütün bunlar olurken halk neyle uyutulacak, neyle narkozlanıp uyuşturulacak? Haftalarca kutlaması yapılan bomboş bir dünya kupasıyla!
Tam da bu noktada, sosyolojinin o eski ve eskimeyen teşhisi bir kez daha yüzümüze çarpıyor. Kitlelerin adaletsiz düzene, yoksulluğa ve gerçek hayatın ağır yüklerine karşı başını uyuşturduğu bu yeşil sahalar, aslında devasa bir illüzyondan ibaret. Dün gece Mısır’ın hakkını yiyen yapı, aslında bize çok iyi bildiğimiz bir gerçeği, modern dünyanın en organize afyonunu hatırlattı: Futbol, kitlelerin afyonudur. Ve bizler, bu uyuşturucu etkisinden uyanmadığımız sürece, egemenlerin yazdığı senaryolarda sadece figüran olarak kalmaya mahkumuz.
BURAK CİHAT DÜNDAR