Konya yıllardır “üreten şehir” kimliğiyle anılıyor. Organize sanayi bölgeleri büyüyor, ihracat rakamları artıyor, yeni fabrikalar kuruluyor. Tarımdan makine sanayisine, otomotiv yan sanayinden savunma üretimine kadar geniş bir üretim ağı oluşmuş durumda. Ancak bugün Konya sanayisinin karşı karşıya olduğu en büyük sorun enerji, yatırım ya da pazar değil.
Yetişecek eleman bulunamaması.
Fabrikalar Var, Çalışacak Genç Yok
Sanayicilerle yapılan her görüşmede aynı cümle duyuluyor: “Sipariş var ama çalıştıracak eleman bulamıyoruz.” CNC operatörü, kaynak ustası, torna ustası, bakım teknisyeni… Bir zamanlar çırakların sıraya girdiği meslekler bugün aranan ama bulunamayan işler haline geldi.
Konya’da birçok işletme kapasitesinin altında çalışıyor. Sebep ekonomik durgunluk olsa da; esas sebep nitelikli ara eleman eksikliği.
Meslek Liseleri Neden Tercih Edilmiyor?
Geçmişte sanayinin omurgasını meslek liseleri oluştururdu. Bugün ise ailelerin büyük bölümü çocuklarını mutlaka üniversiteye göndermek istiyor. Sonuçta ortaya şu tablo çıkıyor: Üniversite mezunu işsiz gençler artıyor. Sanayi iş gücü bulamıyor. Üretim ile eğitim arasındaki bağ zayıflıyor.
Oysa Konya gibi üretim merkezlerinde meslek sahibi olmak, birçok masa başı işten daha hızlı ve daha güçlü bir kariyer fırsatı sunuyor.
Usta-Çırak Geleneği Kopuyor
Konya sanayisinin başarısında yıllarca süren bir usta kültürü vardı. Sanayi sitelerinde yetişen gençler zamanla kendi işletmelerini kurar, üretim zinciri büyürdü. Bugün ise ustalar emekli olurken yerlerini dolduracak yetiştirilmek üzere çırak bulamıyor. Bu yalnızca iş gücü kaybı değil; aynı zamanda tecrübenin kaybolması anlamına geliyor.
Bir şehrin üretim hafızası sessizce azalıyor.
İPEK NAZ SELÇUK